Station Wagon Nedir? (Tarihi, Özellikleri, Farkları)


Station Wagon Nedir? (Tarihi, Özellikleri, Farkları)

Station wagon konseptinde ki araçlar tam bir aile arabasıdır. Türkiye’de çok popüler değiller. Hafif ticari araçlar, station vagon araçların yerini aldı.

Station Wagon Nedir?

Station Wagon (SW) tabirinin Türkçe karşılığı “station wagon”, “station wagon” şeklindedir. Tren istasyonlarında eşya ve yolcu taşımak için kullanılan araçlardan kaynaklanan bir taşıt türüdür. Aslında bir otomotiv segmenti veya modelidir. Bunlar, geniş ve uzun bagaj hacmiyle diğer arabalardan ayrılan uzun arabalardır. Çatısı arabanın arkasına kadar uzanıyor. Hatchback’lerin uzun bir bagajı varken sedanın daha yüksek bir bagajı olduğunu söyleyebiliriz. Kural olarak, bunlar yüksek yük kapasitesine sahip 5 kapılı arabalardır. Arka koltukların arkasındaki geniş bagaj alanı sayesinde bu, özellikle geniş aileler için ideal bir otomobil. Birçok araba şirketi, farklı model ve tasarımlarda istasyon vagonları üretir. Ancak ağırlık ve yüksek yakıt tüketimi gibi etkenlerden dolayı tercih edilen araçlar değillerdir. Daha doğrusu, istasyon vagonlarının alıcıları özeldir. Herkes bir istasyon vagonu kullanmak istemez; ancak bu modellerin meraklıları başka araç kullanmıyor. Bu Amerika’da çok popüler bir araba. Bu nedenle “Amerika’nın arabası” olarak bilinir. Türkiye’de iş dünyasında sık sık karşılaşıyoruz. Pratik bir taşıma aracı olarak endüstride yaygındır. Bu, bazı iş kollarının reddedemeyeceği bir tasarımdır. Kırsal kesimde daha çok tercih edilmektedir. Türkler buna kısaca “staishin” derler. Station vagonların tarihçesini, diğer arabalardan farklarını ve özelliklerini yazımızda bulabilirsiniz.

Station Wagon Tarihçesi

“Station wagon” kavramı, Amerika’da tren istasyonları arasında yük ve yolcu taşıyan araçlardan doğmuş bir ifadedir. İngiltere’de “konak, konut” anlamına gelen “emlak” sözcüğüne dayanır; Bu kelime konaklar arasında yolcu ve eşya taşımak için kullanılan araçları anlatır. Bu nedenle “vagon” olarak da bilinir. İlk tasarımlar, tren istasyonları için “taşıyıcı” veya “banliyö” adlarıyla biliniyordu. 1930’lardan önce üretilen bu tür arabalarda ahşap gövdeler kullanılıyordu. 1950’lerde iskele terk edildi, çelik gövdeli SW’ler yaygınlaştı. SW, ticari olarak kamyonetlerin veya kamyonetlerin farklı versiyonları olarak üretilmeye başlandı. İlk sabit tavanlı SW’lerin arka koltuklarında cam yoktu. Bazı otomotiv uzmanlarına göre SW’nin tarihi, 1923 yılında Star şirketi tarafından üretilen ilk istasyon vagonu ile başladı; 1996 yılında Buick Roadmaster Estate vagonunun piyasaya sürülmesiyle tamamlandı.

Station wagonların tarihi süreci şöyledir;

  • 1922 yılında Essex firması, ilk “kapalı sedan” otomobili tanıttı.
  • 1923 yılında Star şirketi, ahşap gövdeli ilk SW’yi üretti.
  • 1929 yılında Ford, SW tarzı otomobillerin en büyük üreticisi haline geldi. Ford’un SW’lerinde karoserlerin bazı bölümlerinde ahşap malzemeler kullanıldı.
  • 1930’lu yıllarda ahşap gövdeli SW’ler popülerleşti. Normal otomobillerden daha pahalı olan bu modeller, prestij ve zenginlik simgesi halinde geldi.
  • 1935 yılında General Motors, Chevrolet bir kamyona dayanan, çelik gövdeli, 8 kişilik bir suburban vagonu tanıttı.
  • 1935 yılında Chevrolet, ticari bir kamyon şasesi üzerinde çelik gövdeli SW Chevy Suburban’ı tanıttı.
  • 1946 yılında Willys-Overland şirketi, Jeep’e dayanan çelik gövdeli SW üretti.
  • 1947 yılında Crosley şirketi, Avrupa’da otomobil tabanlı çelik gövdeli bir vagon tanıttı.
  • 1950-1960 yılları arasında üretilen SW’lerde ahşap gövdeler terk edildi.
  • 1950’lerden 1970’lere kadar SW’ler, Amerika Birleşik Devletleri’nde en yüksek üretim seviyelerine ulaştı. 1973 yılında Amerika’da yaklaşık 1,3 milyon adet SW üretildi. Bu rakam, en yüksek SW üretim rakamı olarak biliniyor.
  • 1969 yılında Amerika’da yayınlanan otomobil, bilim ve teknoloji dergisi Popular Mechanics ‘de SW’lerle ilgili bir makalede şu ifadeler yer aldı: “Station wagon tarzı, sedan ile aynı dingil genişliğinde, aynı şanzıman ve motor seçenekleri ile aynı konfor ve pratik seçenekleri sunuyor.”

Station Wagonların Özellikleri ve Farkları

SW, tanıtılmasından bu yana büyük değişiklikler geçirdi. Günümüzde otomobiller lüksün ve konforun simgesi haline geldi. Dinamik yol tutuşu, yüksek taşıma kapasitesi, çeviklik, geniş koltuklar, geniş bagaj hacmi gibi unsurlar SW tutkunlarını cezbeden önemli unsurlardır. Güçlü turbo motorları, 4×2 veya 4×4 çekiş seçenekleri, ergonomik tasarımı ve pratikliği ile tutkunlarının tercih ettiği otomobiller olan SW’nin özelliklerine bir göz atalım:

  • Station wagonlar, “D” segmenti otomobillerdir.
  • Hatchback tasarımlı otomobillerden uzun, geniş bagajlı otomobillerdir.
  • Sedanlarla aynı uzunluktadırlar; ancak bagajları sedanlardan yüksektir.
  • Tavanı aracın arka ucuna kadar uzanır.
  • Genellikle 4×2 yani iki ön tekerlekten çekişlidir. Bazı modeller, arka tekerleklerden çekişli veya 4×4 (dört tekerlekten çekişli) de olabiliyor.
  • Station wagonlar uzun olduğu için daha ağırdır. Bu sebeple diğer otomobillere göre daha fazla yakıt tüketir.
  • Doğa gezileri, tatil, çeşitli sportif faaliyetler ve balık tutmak gibi hobi faaliyetleri, piknik ve sosyal aktiviteler için oldukça idealdir.
  • Genellikle 5 kişiliktir. Bazı modellerde, bagajda açılır kapanır 2 kişilik koltuk bulunmaktadır. Beş kapılı otomobillerdir.
  • İç yapısı ve koltukları daha geniştir. Bagaj hacminin büyüklüğü sedan ve hatchbacklere oranla daha fazla yük taşımaya olanak sağlar. Bu sebeple kalabalık aileler için idealdir.
  • SW’ler uzun olduğu için özellikle virajlarda savrulma riski vardır. Ancak yol tutuşu, diğer otomobillere göre çok daha iyi düzeydedir.
  • SW’ler 4-5 metre uzunluğunda, 1,5-2 metre genişliğinde olabilmektedir.
  • SW’ler güçlü motorlara ihtiyaç duyar. Bazı modellerinde turbo motorlar bulunur. Genellikle 110-150 beygir gücündeki motorları bulunur. Dakikada 5000 devire kadar çıkabilen motorları, 200-300 Nm tork üretebilir. Motor özellikleri marka ve modele göre değişiklik gösterir.
  • SW’lerin arka süspansiyon sistemleri, bagaj büyüklüğüne oranla daha geliştirilmiştir.

Bunları Biliyor musunuz?

  • Türkiye’de en çok satan ve en çok kullanılan ve Anadolu başta olmak üzere kasaba ve köylerde hala yaygın olan iki adet station wagon modeli bulunmaktadır. Bunlar; “Tofaş Kartal” ve “Renault Toros 12 SW” marka otomobiller. Bu araçlar, tarımdan marangozluğa, hırdavatçılıktan demirciliğe kadar birçok sektörde kısa mesafelerde eşya taşımak için tercih edilen araçlardır.
  • Kartal ve Toros SW modelleri yoğun talep görmesine rağmen bu hafif ticari araçlar SW’nin yerini almaya geldi. Station vagonların Türkiye’de fazla rağbet görmemesinin nedeni hafif ticari araçlar olmalarıdır. Hafif ticari araçların yaygınlaşmasıyla birlikte bu araçlar “aile arabası” olarak istasyon vagonlarının yerini almıştır.
  • Türklerin SW’leri tercih etmemesinin nedeni olarak; araç tasarımı, Kartal ve Toros SW’lerin iş aracı algısı, hafif ticari özelliklere sahip olması, pahalı olması, vergi ve bakım maliyetlerinin yüksek olması, ikinci elde satışının zor olması ve Crossover araçlarıyla fiyatlarının yakın olması gösteriliyor.
  • Crossover model arabalar bir çeşit istasyon vagonudur. Bugün istasyon vagonları yerine arabalardan daha yüksek olan geçitleri tercih etmeye başladılar.
  • Yurt dışında yaşayan gurbetçiler tatil için Türkiye’ye geldiklerinde genellikle station vagonları tercih etmektedirler. Bunun nedeni ise daha fazla yük ve yolcu taşımaktır.
  • istasyon vagonları; Maliyetinin yüksek olması, yakıt tüketiminin fazla olması, yedek parça temininde yaşanan sorunlar ve satış zorluğu gibi nedenlerle tercih edilmemektedir.
  • İstatistiklere göre Türkiye’de satılan 270.000 adet ikinci el otomobilin sadece yüzde 0,03’ü steyşın vagon.
  • Yeni tasarımın en yeni SW modellerinin Türkiye’de pazarı hareketlendirdiği ve tercih edildiği yönünde görüşler var.
  • İstasyon vagonları Amerika ve Avrupa’da çok yaygındır.

seo neden önemli


0 Comments

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

https://www.tulomsas.com.tr